Dziekuję za przykłady. Teraz powstaje tylko pytanie, co można zrobić, aby uchronić siebie od wpływu takiej “edukacji”.
Z drugiej strony, ponieważ jest ogólnie tak kiepsko, to podnosi to szanse tych, którzy coś potrafią

Pozdrawiam serdecznie
Alex

“Dziennik zorganizował eksperyment. Dobre uczennice z dobrych liceów uczone przez dobre polonistki napisały starą maturę z języka polskiego, czyli po prostu wypracowanie. Okazuje się, że napisały na tróję. Posługiwały się ubogim słownictwem, nie wyszły poza schematy, wyraźnie bały się rozmachu, fantazji, erudycji. – To produkty nowego systemu nauczania – mówią eksperci poproszeni przez nas o przyjrzenie się zjawisku.”

“Ale zaraz potem jeszcze gorsza wiadomość. Okazuje się, że słabi uczniowie z nowych matur humanistycznych dostają w wielu wypadkach lepsze stopnie niż ci dobrzy, którzy na lekcjach wypowiadali się i pisali ze swadą.(…)”.

“Opowiada moja znajoma o swojej córce z drugiej klasy dobrego warszawskiego gimnazjum i o jej kolegach. – Na polskim, historii, WOS uczą ich pod klucz na egzaminie, więc może dlatego te przedmioty stały się tak przewidywalne i nudne. Mają się nauczyć trafiać w odpowiednie słowa, powielać myślowe kombinacje.

Inna moja znajoma ma córkę jeszcze w podstawówce. Czy w tej szkole uczą pisać po polsku? Tak, przecież szykują uczniów do pokonywania tak zwanych rozprawek. Wszystko musi być systematyczne i schematyczne, łącznie ze znormalizowanymi rozmiarami tekstów. Nie ma mowy o zabłyśnięciu, puszczeniu wodzy fantazji, wyjściu poza program. Być może taka dyscyplina ma nawet jakiś sens – przygotowuje do zwięzłego wyrażania myśli, idealnej umiejętności choćby dla dziennikarza. Ale przecież to niejedyna umiejętność, jaką powinniśmy nabywać w szkole. Bo równocześnie kształcimy ludzi bez wyobraźni, schematycznych, przewidywalnych.”

“Błędy ortograficzne w pracach zaliczeniowych to standard. Studenci coraz częściej stosują zapis fonetyczny zdań, co znaczy, że w ogóle nie czytają. Studenci chemii mają problemy z przeliczaniem jednostek miary i wagi, niektórzy nigdy samodzielnie nie obsługiwali żadnych urządzeń laboratoryjnych, nie przeprowadzali najprostszych doświadczeń. Na pytanie, kto potrafi zmontować prosty obwód elektryczny, zgłosiło się kilka osób z kilkudziesięciu obecnych na wykładzie. Student III roku chemii nie potrafił powiedzieć, na jakiej zasadzie świeci żarówka.”

“Prof. Rudolf: – Większość z 20-latków ma fałszywe przekonanie o jakości swojej wiedzy. Dla nich wiedza równa się umiejętności znalezienia informacji w internecie. Wstukują hasło w Google’u i wydaje im się, że już coś wiedzą.”

“- Dlatego program jest przeładowany niepotrzebnymi wiadomościami. Nie wszyscy mają potencjał i ambicje uczniów wrocławskiej “czternastki”. W efekcie większość licealistów żongluje hasłami, lecz nie ma o nich elementarnej wiedzy – mówi prof. Rudolf. – Maturzyści znają pojęcie kodu DNA, za to 80 proc. z nich nie potrafi rozróżnić kłosów czterech najbardziej popularnych zbóż ani nie wie, jak powstaje cukier.

Wycinek z listu czytelniczki internetowego wydania Gazety (www.gazeta.pl) opublikowany w artykule pt. “Z każdym rokiem ze studentami jest coraz gorzej”

“Jestem z pokolenia czterdziestolatków i przerażają mnie studenci, z jakimi z roku na rok mam do czynienia. Początkowo jak trafiły mi się takie “okazy”, to brałam je za tzw. wyjątki potwierdzające regułę – jednak z każdym rokiem jest gorzej! To, że osoby zajmujące się ochroną środowiska – studia politechniczne, ścisłe – nie umieją ułożyć zwykłej proporcji do obliczenia stężenia roztworu, czy nie wiedzą, co to za symbol “Mg”, uważam za karygodne! I to nie są studenci I roku, tylko osoby kończące studia i piszące swoje prace magisterskie, potencjalnie za kilka lub kilkanaście miesięcy magistrzy i moi przyszli koledzy i koleżanki w branży! Pomijam, że zwykle nie mają żadnych zainteresowań, a podanie o pomoc w swoich pracach piszą mailem jak do kumpeli z trzepaka.”

Jak oni się dostali na studia? Po co studiują? Czym się zajmą po ich ukończeniu (je śli w ogóle ukończą)? Zatrważający jest ten brak podstawowej wiedzy…

Jakie są Wasze doświadczenia?

Pozdrawiam,
Mar.

Moim zdaniem uczelnie wyższe powinny mieć własne egzaminy i nie powinny wymagać ukończenia szkoły średniej. Liceum byłoby wtedy dla tych co chcą zdobyć np. ogólną wiedzę, a matura byłaby dokumentem potwierdzającym szeroką wiedzę z nauczanych przedmiotów. Z każdego przedmiotu byłby egzamin na koniec semestru. Na maturze byłby oceny końcowe z każdego przedmiotu. Dla przedmiotów, które są przez kilka semestrów byłaby wyciągana średnia +szczegółowe oceny z każdego semestru.

Jeśli chodzi o “co wypada a czego nie wypada” to wiele grup posiada takie wyznaczniki (mniej lub bardziej sprecyzowane) i chyba każdy sam zdecyduje czy chcę należeć do grupy gdzie “Nie wypada nie znać literatury czy historii kraju, w którym przyszło żyć Nie wypada nie znać geografii, biologii (jak słusznie zauważyłeś), matematyki, fizyki, a także tysiąca innych rzeczy, które jako ludzie chcący aspirować do kontaktów z ludźmi na poziomie powinniśmy znać.”

Zawsze też można stworzyć własną grupę i z pewnością znajdą się chętne osoby do kontaktu na “naszym poziomie”

Będąc w piątek w bibliotece usłyszałem fragment rozmowy pewnej studentki, piszącej właśnie magisterkę. Spotkała się z ciekawym zastrzeżeniem co do swojej pracy: Promotorowi, któremu (jak sama nazwa wskazuje) bardzo zależało na postępach nauki swojej podopiecznej, nakazał jej przepisać jeden z rozdziałów. Uzasadnienie? Bo to ‘ma być praca magisterska a nie porywająca rozprawa doktorska i ona ma temat zmieścić w 20 stronach’.

I dobrze jej tak – za dużo i za dobrze napisała,niech się dostosuje ;]

Pozdrawiam
MH